666'seitn

  หากพูดถึงช็อคโกแลต...หลายคนคงนึกถึง...............ความหวานหอมและรสชาติที่อร่อย ที่ใครๆก็ชอบ

ว่าด้วยเรื่องของขนมหวานชนิดนี้ เป็นขนมที่ทานแล้วอารมณ์ดี เพราะมีเฟนิลเอทิลเอมีน ที่ทำให้เราหลั่งสารความสุขที่เรียกว่า โดปามีน อะดรีนาลินและเฟนิลอะลานิน แถมท้ายด้วยสารเคมีบางอย่างที่มีในกัญชา แต่คงไม่ถึงขนาดเป็นสารเสพติด ช็อคโกแลต จึงเป็นขนมแห่งความสุข หรือยาบรรเทาทุกข์ขนานเอก

      หากคุณเป็นคนหนึ่งที่ชอบช็อคโกแลต คุณคงทราบดีว่า....ช็อคโกแลตมีอยู่สามประเภท นั่นคือ

        - ช็อคโกแลตดำ < Dark Chocolate>

        - ช็อคโกแลตขาว

        - ช็อคโกแลตนม

  ช็อคโกแลตนม เป็นที่คุ้นเคยกันมากที่สุด

       เพราะความสุขของคนเรา... เป็นความสุขที่พอดีๆ อาจมีบ้าง ที่ความสุขจะล้น หรือเศร้าหมอง....

......ฉัน...อกหักจากการสอบเอนทรานต์....โลกมืดมนไปชั่วเสี้ยววินาที......ความหวังและความมั่นใจ....หายไป..

..............

ความรู้สึกรส Dark Chocolate.

          ....ช็อคโกแลตของชีวิตฉัน  เป็นรส"ขม".....

ช็อคโกแลตดำ เป็นรสชาติที่คนส่วนมาก เลือกที่จะไม่ลิ้มลอง.......ฉัน...ก็เช่นเดียวกับคนอื่นๆ...ที่ไม่อยากจะมีรสขมในชีวิต  เป็นรสชาติ...ที่ไม่เคยต้องการลิ้มลอง

แล้วยังไงล่ะ ฉันไม่ได้เลือกความ"ขม"นั้น ให้กับตัวเอง.....ด้วยน้ำมือตัวเอง...หรือยังไง ?

   ..........สุดท้าย...ฉันก็ซื้อช็อคโกแลตดำมา ด้วยตัวเอง

ฉันลองแกะห่ออันสวยงาม...ด้วยมือที่ไร้แรง...............

  ........คงใจร้ายไปนิด หากไม่ลองชิมมันดูสักครั้ง....

กร้วม.....ฉันกัดช็อคโกแลตคำโต  ..........ก็ไม่เลว.......

แต่ขมไปหน่อย......คงคำใหญ่ไป......ฉันกัดช็อคโกแลต

เล็กลงมาหน่อย...แบบ...ค่อยๆชิม.......

 .........."ความอร่อยแบบช็อกโกแลตแท้ๆ" ..................

กลมกล่อม....แต่ไม่หวาน......อย่างน้อยนี่คือรสชาติ......

ที่ไม่ได้ปรุงแต่งของความเป็นช็อคโกแลต

           "ถ้าไม่ชิมช็อคโกแลตรสขมแท่งนี้"

เท่ากับว่า ฉันได้พยายามลืม ประสบการณ์อันมีค่า ที่ชีวิตหนึ่งมีเพียงครั้งเดียว  ความ"ขม"ที่ฉันได้รับ

.........ได้บอกกับฉันว่า...ความพยายาม ที่ไม่สำเร็จ

..................มีค่ามากเพียงไร..............................

อย่างน้อยๆ  การค่อยๆรับความจริงที่เจ็บปวด มันใช้เวลาน้อยกว่าที่เคยคิดไว้  แต่การที่เราจมอยู่กับความฝัน และความหวังที่ไม่มีทางเป็นไปได้  มันยาวนานและเจ็บปวดมากกว่า 

..........เหมือนการค่อยๆลิ้มรสช็อคโกแลตดำ...............

...การกัดช็อคโกแลตคำโต...ก็เหมือนว่าเราจะทรมานเกินไป  อะไรที่มันเร็วเกินไป  มันก็เกินดี  ฉันอยากลืมความผิดหวังครั้งนี้ได้โดยเร็ว...โดยการรีบกินมันให้หมด..........

..........มันไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาเลย.......................

    หากปล่อยให้มันผ่านไป  โดยไม่เก็บมาคิดอะไรเลย

  .........ก็เท่ากับว่า...เราไม่ยอมแม้แต่แค่จะชิม...

เห็นอะไรไหม? "ความพอดี"คือสิ่งที่อยากจะส่งท้าย...

ช็อกโกแล็ตทุกชนิด...หากทานมากไปก็จะอ้วน  ไม่ทานมันเลย  ก็ดูไม่มีประสบการณ์ทางรสชาติ<ชีวิต>เลย

..................หากทานแต่พอดี.................................

นอกจากจะต้านอนุมูลอิสระ  ยังช่วยให้ความสุข และลดความเสี่ยงโรคหัวอีกด้วย.........

    <เหมือนเป็นภูมิคุ้มกันชีวิตของคุณไปตลอดชีวิตเลย>

     ขอขอบคุณ...ทุกคนที่อ่านค่ะ

                       ถ้ามีโอกาสจะมาลงอีกนะ*-*

 เ ม้  น ห น่ อ ย ก็ ดี

ก็ไม่เซ็งแต่ก็เซ็งสาดดดดด

edit @ 10 Nov 2007 23:54:45 by arikA

edit @ 10 Nov 2007 23:56:08 by arikA